Zaštita životne sredine i obezbjeđivanje dovoljne količine bezbjedne hrane za čovječanstvo predstavljaju dva velika izazova dvadeset prvog vijeka. Cjelokupna svjetska populacija je suočena sa problemima koji su u najvećoj mjeri posledica čovjekovih aktivnosti i želje za profitom, višim standardom i boljim kvalitetom života. Sa druge strane, proizvodnja hrane je još jedna tema o kojoj se jako mnogo diskutuje sa jasnim smjernicama u pravcu razvijanja tehnologija koje neće dodatno zagađivati životnu sredinu, a koje će obezbjediti kvalitetnu i bezbjednu hranu za postojeće stanovništvo i buduće generacije.
Klimatske promjene, ekonomska i energetska kriza, i svi prethodno pomenuti problemi nameću potrebu za korjenitim društveno-ekonomskim promjenama u gradovima 21. vijeka i to u pravcu podsticanja takozvane „zelene ekonomije". Koncept zelene ekonomije podrazumijeva široko korišćenje obnovljivih izvora energije, povećanje broja radnih mjesta i investicija u takozvanim zelenim granama industrije. Zelena ekonomija se definiše kao ona koja emituje malo ugljenika, efikasno koristi prirodne resurse i koja je socijalno inkluzivna. Zelena ekonomija stvara velike šanse za održivi razvoj, što podrazumijeva povećanje dohotka, smanjenje siromaštva i unapređenje kvaliteta života. Zelena ekonomija, posebno obnovljiva energija je od ključnog značaja i za smanjenje siromaštva, posebno značajnog problema zemalja u razvoju..
Poslovna zajednica svake države mora da stvori preduslove da zelena ekonomija kao sastavni dio šireg koncepta održivog razvoja postane jedan od odgovora na izazove sa kojima se suočava savremeno čovječanstvo. Procjene Ujedinjenih Nacija za sljedećih 20 godina da će samo investicije u energiju premašiti 350 milijardi dolara, dok će 200 milijardi dolara biti uloženo u razvoj i „ozeljenjavanje" saobraćajnog sektora, a po 134 milijarde dolara u sektore građevinarstva i turizma. Više od 100 milijardi dolara je namijenjeno planu za upravljanje...
Kina danas ulaže oko 400 milijardi dolara u zelene tehnologij ei polako postaje lider kada je u pitanju korišćenje energije sunca i vjetra. U Njemačkoj, koja je takođe lider kada su u pitanju čiste energije, otvoreno je oko 280 000 radnih mjesta zahvaljujući trendu zelene ekonomije i korišćenja održivih izvora energije.
Urbano planiranje može jednostavno da doprinese razvoju zelene ekonomije kroz transformaciju tradicionalnih zajednica u moderne održive zajednice.
Već smo govorili o tome da održivi grad ne može da funkcioniše neovisno od okruženja već mora biti u njega integrisan. Postići takvo okruženje podrazumijeva veoma kompleksan sistem planiranja grada i upravljanja njegovim unutrašnjim tokovima i resursima. To prije svega znači da planeri moraju stremiti ka novim ekološkim metodama planiranja koje će doprinositi uspostavljanju ravnoteže između ekologije, ekonomije i životne sredine. U budućnosti grad mora da postane „inteligentan grad“ koga karakteriše veća gustina naseljenosti i smanjena emisija CO2. Gradovi koji podržavaju zelene ekonomije kvalitet života mjere kroz stanje vazduha, biodiverziteta, kroz kvaitet hrane i proizvoda, zdravlje ljudi, kvalitet stanovanja, način upravljanja otpadom i kroz potrošnju raspoloživih resursa. Da bi sve to postigli gradovi moraju da pronađu suptilne metode planiranja koje će podstaći razvoj zelene ekonomije. To takođe znači da treba uspostaviti niz pravilnika i propisa koji prate takav razvoj i planiranje. Kroz planiranje je takođe neophodno promovisati ekološke principe u industriji, energetici, saobraćaju, trgovini i poljoprivredi. Pravilnici moraju propisati korištenje netoksičnih građevinskih materijala, zatim uslove za snadbijevanje objekata energijom iz održivih izvora, načine održavanja objekata i predvidjeti mogućnosti rekonstrukcije ili recikliranja u budućem životu objekta.
Važnu ulogu u izgradnji održive zajednice imaju lokalne vlasti, lokalne zajednice, ali i sve druge institucije odgovorne za kvalitet saobraćaja, razvoj ekonomije, obrazovanja i tako dalje. Zato je važno znati da svaki održivi grad treba da razvija i definiše elemente za mjerenje postignutog uspjeha. Kada govorimo o Crnoj Gori i okruženju u kontekstu održivog razvoja, možemo primijetiti da je mnogo toga pokrenuto poslednjih desetak godina.Crna Gora je definisala veliki broj zvaničnih dokumenata koji postaju obavezujući za dalji njen održivi razvoj i to je onaj prvi značajan korak u dugotrajnom procesu. Naši gradovi su tek pred velikim zadatkom.
Energetski sektor je prepoznat kao pokretač crnogorske nacionalne ekonomije. Naša politika podrazumijeva povećanje obnovljivih izvora energije, promociju energetske efikasnosti i promociju investicija. Ono što je najvažnije je to da čista energija, zelena radna mjesta, ekonomska konkurentnost i investicije u obnovljive izvore energije donose korist svima nama. Važno je zapamtiti da svaka zemlja mora da usvoji sopstveni pristup zelenoj ekonomiji u skladu sa onim što su njene razvojne perspektive i specifični uslovi. Zelena ekonomija nije zamjena za održivi razvoj već njegov sastavni dio.
Bookmark with:
| Next > |
|---|
